Οι ισχυρισμοί για την αυτοφαγία, εξετασμένοι

Τι είναι η αυτοφαγία

Η αυτοφαγία είναι ο τρόπος με τον οποίο τα κύτταρα διασπούν και ανακυκλώνουν τα δικά τους κατεστραμμένα συστατικά — κακώς διπλωμένα πρωτεΐνες, φθαρμένα οργανίδια, συσσωρεύσεις. Αυξάνεται όταν τα θρεπτικά συστατικά είναι σπάνια, επειδή ένα κύτταρο που δεν μπορεί να εισάγει πρώτες ύλες αρχίζει να κανιβαλίζει τα δικά του εφεδρικά μέρη. Το 2016, το βραβείο Νόμπελ στη Φυσιολογία ή Ιατρική απονεμήθηκε για τη μελέτη των μηχανισμών της, οπότε κανείς δεν αμφισβητεί ότι έχει σημασία.

Η άλμα που δεν ακολουθεί: επειδή η νηστεία αυξάνει την αυτοφαγία σε μοντέλα οργανισμών, μια συγκεκριμένη διάρκεια νηστείας σε ανθρώπους παράγει ένα συγκεκριμένο όφελος για την υγεία.

Το πρόβλημα της μέτρησης

Η αυτοφαγία είναι δύσκολο να μετρηθεί σε ζωντανούς ανθρώπους. Είναι μια ροή — ένας ρυθμός ανανέωσης — όχι μια ποσότητα, και η σωστή ποσοτικοποίησή της απαιτεί δείγματα ιστού και συχνά αποκλειστικούς παράγοντες. Δεν μπορείτε να την αξιολογήσετε από μια εξέταση αίματος, γι' αυτό σχεδόν κάθε ισχυρισμός για "αυτοφαγία" σε ανθρώπους βασίζεται σε έμμεσους δείκτες.

Τα καλύτερα δεδομένα από ανθρώπους προέρχονται από δοκιμές διατροφών που μιμούνται τη νηστεία. Μια τυχαιοποιημένη δοκιμή σύγκρινε διατροφές που μιμούνται τη νηστεία με χαμηλή και υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη και μέτρησε την καρδιομεταβολική υγεία μαζί με δείκτες αυτοφαγίας ^[2], η μηχανιστική εργασία για την σπερμιδίνη έχει προσδιορίσει ότι είναι απαραίτητη για την αυτοφαγία που μεσολαβείται από τη νηστεία και τη μακροχρόνια επιβίωση σε μοντέλα ^[8], και ξεχωριστές δοκιμές διατροφών που μιμούνται τη νηστεία αναφέρουν αλλαγές σε ηπατικούς και αιματικούς δείκτες, που συζητούνται στη σελίδα πρωτοκόλλων της εκτεταμένης νηστείας.

Αυτοφαγία που προκαλείται από νηστεία σε ανθρώπους

Από πού προήλθαν οι μετρήσεις ωρών

Από πουθενά. Δεν υπάρχει ανθρώπινη δοκιμή που να νηστεύει ομάδες για 12, 16, 24 και 48 ώρες, να βιοψάει ιστό και να αναφέρει ένα κατώφλι αυτοφαγίας. Οι αριθμοί που βλέπετε σε γραφήματα είναι εξαγόμενοι από μελέτες σε τρωκτικά — και τα ποντίκια έχουν μεταβολικό ρυθμό περίπου επτά φορές υψηλότερο από τον δικό μας, οπότε οι χρονικές κλίμακες νηστείας τους δεν μεταφέρονται.

Πού δοκιμάζεται σοβαρά η βιολογία της νηστείας

Στην ογκολογία, κυρίως. Μια συστηματική ανασκόπηση εξέτασε τις διατροφές που μιμούνται τη νηστεία ως έναν τρόπο επαναπρογραμματισμού του μεταβολισμού των όγκων ^[1], και μια ανασκόπηση στο Cell Metabolism καλύπτει τα προκλινικά και κλινικά στοιχεία για κυκλικές διατροφές που μιμούνται τη νηστεία στη θεραπεία του καρκίνου ^[7]. Μια παλαιότερη ανασκόπηση για την επίδραση της νηστείας στην υγεία και τις διαδικασίες ασθενειών παραμένει μια λογική επισκόπηση του μηχανιστικού τοπίου ^[7].

Αυτή είναι σοβαρή έρευνα. Είναι επίσης έρευνα σε μια εποπτευόμενη κλινική παρέμβαση σε σοβαρά άρρωστα άτομα, που είναι κάτι διαφορετικό από το να παραλείπεις το πρωινό.

Άλλες περιπτώσεις όπου έχει μελετηθεί η νηστεία

• Κρίσιμη φροντίδα. Οι μεταβολικές επιδράσεις της διαλείπουσας σε σχέση με τη συνεχή σίτιση έχουν εξεταστεί σε κριτικά άρρωστους ασθενείς ^[5].
• Long COVID. Μια τυχαιοποιημένη δοκιμή διασταυρούμενης μελέτης δοκίμασε τη διαλείπουσα νηστεία και μια διατροφή χωρίς ζάχαρη για συμπτώματα ^[3].
• Αλληλεπίδραση χημειοθεραπείας. Η διαρκής νηστεία εναλλασσόμενων ημερών ενίσχυσε την καρδιοτοξικότητα της δοξορουβικίνης ^[4] — μια υπενθύμιση ότι η νηστεία δεν είναι εγγενώς προστατευτική.

Κοινές ερωτήσεις